Dividendbelasting op DEGIRO: hoeveel houd je netto over?

Een Nederlands aandeel houdt standaard 15% dividendbelasting in, die je via je aangifte inkomstenbelasting verrekent met je Box 3-belasting of terugkrijgt; Amerikaanse aandelen kennen zonder geregistreerde belastingvrijstelling 30% bronbelasting, met een geregistreerde vrijstelling (W-8BEN) bij je broker 15%, en bij Ierse UCITS-ETF's zit die 15% al verwerkt in de koers van het fonds zonder dat je er zelf iets voor hoeft te doen.

Dit artikel legt de hoofdregels van dividend- en bronbelasting uit. Het is geen fiscaal advies — je persoonlijke situatie (belastingverdragen, geregistreerde vrijstellingen, fiscaal partnerschap) kan afwijken; raadpleeg bij twijfel de Belastingdienst of een belastingadviseur.

Twee soorten bronbelasting: Nederlands en buitenlands

Elk dividend dat je op DEGIRO ontvangt, is meestal al verminderd voordat het op je rekening verschijnt — doorgaans 15% bij Nederlandse aandelen, en 15% tot 30% bij Amerikaanse aandelen, afhankelijk van of je een vrijstelling hebt geregeld. Wat je broker precies inhoudt — en wat je daarvan terugkrijgt — hangt af van twee dingen: het land waar het uitkerende bedrijf (of fonds) is gevestigd, en of je zelf een belastingvrijstelling hebt geregeld bij je broker.

Nederlandse aandelen: 15%, verrekenbaar via je aangifte

Op dividend van een Nederlandse NV of BV wordt standaard 15% dividendbelasting ingehouden, automatisch door de uitkerende instelling. Dit bedrag ben je niet per se kwijt: via je aangifte inkomstenbelasting verreken je de ingehouden dividendbelasting met je verschuldigde Box 3-belasting. Valt je Box 3-belasting lager uit dan het ingehouden bedrag — bijvoorbeeld omdat je vermogen onder de vrijstelling van €59.357 (2026) valt — dan krijg je het verschil terug.

Buitenlandse aandelen: maximaal 15% verrekenbaar, ook als er meer is ingehouden

Voor buitenlandse aandelen geldt een belangrijke beperking: de Belastingdienst laat maximaal 15% van het brutodividend verrekenen met je Box 3-belasting op beleggingen, per land — ook als er in werkelijkheid méér bronbelasting is ingehouden. Het deel boven die 15% kun je in de regel alleen terugvragen bij de belastingdienst van het bronland zelf, wat bij kleinere bedragen vaak niet de moeite waard is.

Amerikaanse aandelen: het verschil tussen 30% en 15%

Amerikaanse aandelen zijn hier een concreet voorbeeld van. Het standaardtarief voor Amerikaanse bronbelasting is 30%. Onder het belastingverdrag tussen Nederland en de VS kan dit worden verlaagd naar 15%, maar alleen als je bij je broker een geldige belastingvrijstelling hebt geregistreerd — het W-8BEN-formulier. Bij DEGIRO regel je dit onder “Tax information” in je accountinstellingen; let op dat je woonland, fiscale woonland en bankrekeningland moeten overeenkomen om hiervoor in aanmerking te komen. Heb je dit niet geregeld, dan wordt het volle tarief van 30% ingehouden — waarvan je via je aangifte nog altijd maximaal 15% verrekent. De resterende 15% ben je dan feitelijk kwijt, tenzij je een aparte teruggaafprocedure bij de Amerikaanse belastingdienst start.

Op €1.000 bruto Amerikaans dividend zonder geregistreerde vrijstelling houd je, na verrekening van maximaal 15% in de aangifte, structureel €150 minder over dan met een geregistreerde W-8BEN. We zien regelmatig gebruikers die jarenlang 30% in plaats van 15% bronbelasting op Amerikaans dividend betaalden, puur omdat het W-8BEN-vakje bij “Tax information” nooit was aangevinkt — een instelling van twee minuten die structureel 15 procentpunt per jaar kan schelen. Heb je dit nog niet geregeld? Doe het vandaag nog: elke maand uitstel is een maand waarin je onnodig dubbel zoveel bronbelasting betaalt op elke Amerikaanse dividenduitkering.

ETF’s: waarom het fondsdomicilie (Ierland vs. Luxemburg) meetelt

Maakt het uit waar een ETF gevestigd is? Ja — en het scheelt structureel geld. Bij een ETF speelt bronbelasting op twee niveaus: op het niveau van het fonds zelf (wanneer het onderliggende Amerikaanse aandelen dividend ontvangt) en op het niveau van de uitkering van het fonds aan jou. Het land waar het fonds is gevestigd — het fondsdomicilie — bepaalt het eerste tarief. Ierse UCITS-fondsen profiteren van het belastingverdrag tussen Ierland en de VS en betalen 15% in plaats van 30% op Amerikaans dividend; in Luxemburg gedomicilieerde fondsen betalen doorgaans het volle tarief van 30%. Dit verschil zie je nergens als aparte inhouding — het zit al verwerkt in de koers van het fonds, zowel bij uitkerende als herbeleggende (accumulerende) varianten.

Het resultaat: ook via een Iers fonds betaal je per saldo alsnog zo’n 15%. Neem twee overigens identieke S&P 500-trackers, één gedomicilieerd in Ierland en één in een land zonder gunstig verdrag met de VS: bij een dividendrendement van pakweg 1,5% op de onderliggende index scheelt het verschil tussen 15% en 30% bronbelasting ongeveer 0,15 tot 0,2 procentpunt aan jaarlijks nettorendement — een verschil dat, samengesteld over 20 jaar, net als cost drag flink kan oplopen. Ierland heft daarnaast doorgaans geen aanvullende eigen bronbelasting op uitkeringen aan Nederlandse beleggers, waardoor je bij een Iers-gedomicilieerd fonds per saldo op ongeveer dezelfde 15% uitkomt als bij een Amerikaans aandeel met geregistreerde vrijstelling — zonder dat je daar zelf iets voor hoeft te regelen.

Dividendbelasting in je aangifte: wat vul je in?

In je aangifte inkomstenbelasting komen twee soorten ingehouden belasting terug, elk op een eigen plek:

• Nederlandse dividendbelasting: je geeft aan hoeveel er in totaal is ingehouden. De Belastingdienst verrekent dat bedrag met je inkomstenbelasting. Valt je box 3-belasting lager uit, dan krijg je het verschil terug.
• Buitenlandse bronbelasting: je vult per land het ontvangen brutodividend en de ingehouden belasting in. Verrekenen kan tot het verdragspercentage (vrijwel altijd 15%) en nooit meer dan de box 3-belasting die je over die buitenlandse aandelen betaalt. Wat daarboven is ingehouden, moet je bij het bronland zelf terugvragen.

De bedragen haal je zo uit DEGIRO:

1. Totaal brutodividend: in de jaaropgave (Inbox → Documenten) onder Dividend in EUR. Hoe je die downloadt, staat in het artikel over het DEGIRO-jaaroverzicht.
2. Ingehouden belasting per uitkering: in het rekeningoverzicht (Inbox). Zet de periode op het hele belastingjaar en exporteer naar Excel of csv. Elke dividenduitkering en de belasting die daarop is ingehouden, staan er als aparte regels in.
3. Per land groeperen: het land van een aandeel herken je aan de eerste twee letters van de ISIN-code: NL voor Nederland, US voor de Verenigde Staten, IE voor Ierland. Tel per land het brutodividend en de ingehouden belasting op.

Een uitkerende Ierse ETF levert in de aangifte meestal niets op om te verrekenen: de Amerikaanse bronbelasting is op fondsniveau al betaald (zie hierboven), en Ierland houdt op de uitkering aan jou doorgaans niets in.

Hoe ClearAnalyser dit voor je berekent

ClearAnalyser berekent je PADI en Yield on Cost op basis van het dividend dat daadwerkelijk netto op je rekening is bijgeschreven — dus ná bronbelasting — zodat je meteen een realistisch beeld hebt van je dividendinkomen, zonder dat je zelf hoeft uit te zoeken welk deel onderweg is ingehouden. Of dat dividend ook echt groeit, meet je met de dividend-CAGR. Welke andere tools een dividendprognose hebben, zie je in de vergelijking van DEGIRO portfolio trackers.

Bronnen: Buitenlandse bronbelasting voor maximaal 15% verrekenbaar, ook als meer is ingehouden — TaxLive · How can I apply for the lower tax rate for US income? — DEGIRO · Ireland vs Luxembourg: Domiciling ETFs in Europe — ETF Stream · Te verrekenen belasting (aangifte 2026) — Belastingdienst · Welke rapportagemogelijkheden zijn er? — DEGIRO · Buitenlandse dividendbelasting verrekenen — Innovative Tax